A Rindvieh


Aus dem 19. Jahrhundert überliefertes traditionelles bayerisches Volkslied


Quellen (s. Legende): A1: S. 4, H1: S. 65, H2: S. 102 (F-Dur)


A Rindvieh, so nennen im Dorf mi die Leut, des is halt a Titel, der so sakrisch mi freut. Mei Vadder, der hat in sein’m Köpferl nix drin, na is aa koa Wunder, dass a Rindvieh i bin.


I bin fidel, fidel, fidel, mi leckst am Arsch, bis dass der Deifi holt mei arme Seel.
Und weil i so blöd bin und weil mi des g’freut, drum steig i auf die Alm, wo des Rindvieh droben weid’. Da hock i nacha mitt’n unter eahna drin, na woaß wenigstens a jeder, dass a Rindvieh i bin.

I bin fidel, fidel, fidel, ...


Ja neulich, da hat mich das Zahnweh so plagt. Zum Bader bin i ganga, hab mei Leid ihm geklagt. Fünf guate hat er g’rissen, sechs schlechte san no drin, 20 Markl hab i bezahlt, weil a Rindvieh i bin.


I bin fidel, fidel, fidel, ...


Am Sonntag, da kommen die Stadtleut aufs Land, de kraxeln auf de Berg, wia de Gamsböck umnand. Sie busseln mei Madl in der Sennhüttn drin und i schai eahna zua, ja weil a Rindvieh i bin.


I bin fidel, fidel, fidel, ...


Do neulich, do kriag i a Schreiben vom Gericht, ‘s is wegs di Alimente so a saublöde G’schicht. In dem Schreiben steht geschrieben, der Vater sei i, jetzt hab i’s au noch schriftlich, dass a Rindvieh i bin.


I bin fidel, fidel, fidel, ...


Und weil i so blöd bin und weil mi des g’freut, drum steig i auf die Alm, wo des Rindvieh droben weid’. Da hock i nacha mitt’n unter eahna drin, na woaß wenigstens a jeder, dass a Rindvieh i bin.


I bin fidel, fidel, fidel, ...


Home >>     Lieder A - Z >>    

Erstellt am 26.02.2026